تا به حال فکر کردهاید که چرا برخی از کوچهای باسابقه، علیرغم داشتن تجربه زیاد در جلسات واقعی، در ارزیابیهای مدرکگیری فدراسیون بینالمللی کوچینگ (ICF) شکست میخورند؟ بسیاری از کوچها تصور میکنند اگر مراجعِ آنها با حال خوب از جلسه خارج شود، پس آنها یک جلسه عالی داشتهاند؛ اما واقعیتِ ارزیابی ICF فراتر از رضایت مراجعه کننده است. در دنیای حرفهای کوچینگ، تفاوت باریکی بین یک گفتگوی دوستانه و یک جلسه استاندارد کوچینگ وجود دارد. در این مقاله به بررسی دقیق اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF میپردازیم؛ اشتباهاتی که اغلب ناخودآگاه رخ میدهند و میتوانند مسیر حرفهای شما را به تعویق بیندازند. درک این خطاها نه تنها برای قبولی در آزمون، بلکه برای ارتقای سطح مهارتهای شما به عنوان یک کوچ حرفهای حیاتی است.
در مسیر دریافت مدارک بین المللی کوچینگ بسیاری از کوچها با چالشهایی روبهرو میشوند که اگر از قبل شناخته شوند، میتوانند به راحتی از آنها عبور کنند. با ما تا انتهای این مقاله همراه باشید.
ارزیابیهای ICF چگونه انجام میشوند؟
ارزیابی عملکرد در ICF یک فرآیند ساختاریافته است که در آن فایل صوتی جلسه کوچینگ شما توسط ارزیابان خبره و آموزشدیده بررسی میشود. در این پروسه، ارزیاب به دنبال شواهد ملموس از اجرای مهارتها در طول مکالمه است و نه صرفاً نتیجه نهایی یا نظر شخصی مراجع. این فرآیند بر اساس معیارهای مشخصی انجام میشود و عبارت اند از:
– بررسی کامل فایل صوتی: ارزیابان تمام لحظات فایل را میشنوند تا ببینند آیا کوچ توانسته است فضا را مدیریت کند یا خیر.
– ارزیابی بر اساس چکلیست شایستگیهای کوچینگ: عملکرد شما با مدل شایستگیهای هستهای ICF تطبیق داده میشود.
– تمرکز بر حضور کوچ: دقت میشود که آیا کوچ در تمام لحظات کاملاً متمرکز بر مراجع بوده یا درگیر ذهنیت خود شده است.
ارزیابهای ICF به دنبال چه شایستگیهایی هستند؟
ارزیابان به دنبال این هستند که آیا شما توانستهاید به عنوان یک تسهیلگر عمل کنید یا خیر. آنها میخواهند ببینند که آیا شما از شایستگیهای هستهای ICF برای توانمندسازی مراجعه کننده استفاده میکنید یا صرفاً به مدیریت سطحی جلسه میپردازید. در واقع بسیاری از اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF زمانی رخ میدهد که کوچ از اصول بنیادین کوچینگ فاصله میگیرد. در ارزیابیها، این ویژگیها به شدت زیر ذرهبین قرار میگیرند:
– آگاهیبخشی: آیا سوالات شما باعث شد مراجع به بینش جدیدی درباره خود یا موقعیتش برسد؟
– حفظ فضای کوچینگ: آیا کوچینگ در تمام طول جلسه حفظ شده یا به سمت گپزنی دوستانه منحرف شده است؟
– مسئولیتپذیری مراجع: این که آیا کوچ به مراجع اجازه میدهد خودش مسئولیت یادگیری و تصمیماتش را بر عهده بگیرد یا خیر.
چرا برخی کوچها در ارزیابیهای ICF موفق نمیشوند؟
دلیل اصلی عدم موفقیت در آزمون، معمولاً ضعف دانش تئوری نیست، بلکه عدم اجرای دقیق مهارتها در لحظه است. بسیاری از اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF ناشی از عادتهای قدیمی و ناخودآگاهی است که کوچها در جلسات روزمره خود کسب کردهاند و در جلسه ارزیابی، آنها را به کار میبندند. برخی دلایل کلیدی برای این شکستها عبارتند از:
– ناپختگی در گوش دادن: ناتوانی در شنیدن چیزی که در پسِ کلمات مراجع پنهان است.
– میل به “بهتر دانستن”: غلبه کردنِ ذهنیتِ مشاورهدهنده بر ذهنیت کوچینگ.
– فقدان برنامه ساختاریافته: نداشتنِ یک نقشه راه ذهنی که باعث میشود جلسه در میانهی راه سردرگم شود.
این موارد در بسیاری از اشتباهات در آزمون بین المللی کوچینک نیز مشاهده میشود.
اشتباه اول؛ تبدیل جلسه کوچینگ به مشاوره یا آموزش
بزرگترین مورد از اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF دادنِ راهکار، نصیحت یا آموزش به مراجع است. وقتی کوچ وارد فاز “من بهتر میدانم” میشود، عملاً نقش خود را از یک تسهیلگر به یک استاد یا مشاور تغییر میدهد.
اشتباه دوم؛ گوش ندادن عمیق به صحبتهای مراجع
گوش دادن عمیق یعنی شنیدن کلمات، احساسات، لحن و حتی سکوتهای مراجع. بسیاری از کوچها در انتظار نوبت صحبت خود هستند. این مسئله یکی از مهمترین اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF است که باعث میشود کوچ از جریان اصلی مکالمه دور بماند.
اشتباه سوم؛ پرسیدن سوالات هدایتکننده
سوالات هدایتکننده در واقع پاسخ را در درون خود دارند و به مراجع دیکته میکنند چه فکر کند. این نوع سوالات یکی دیگر از اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF محسوب میشود زیرا استقلال مراجع را کاهش میدهد.
اشتباه چهارم؛ تمرکز بیش از حد بر مدلها و تکنیکها
برخی کوچها چنان غرق در اجرای یک مدل خاص مانند GROW میشوند که مراجع را فراموش میکنند. این رفتار نیز در دسته اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF قرار میگیرد.
اشتباه پنجم؛ عجله برای رسیدن به راهحل
عجله برای رسیدن به نتیجه باعث میشود کوچ مرحله اکتشاف را کوتاه کند. این عجله یکی دیگر از اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF است که کیفیت یادگیری مراجع را کاهش میدهد.
اشتباه ششم؛ نادیده گرفتن احساسات، ارزشها و باورهای مراجع
کوچینگ فقط درباره اقدام نیست، بلکه درباره درک عمیق مراجع نیز هست. نادیده گرفتن این لایهها یکی از اشتباهات کوچها در ارزیابیهای ICF است که جلسه را سطحی میکند.
اشتباه هفتم؛ ضعف در ایجاد اعتماد و فضای امن
ایجاد فضای امن برای گفتوگو، پایه هر جلسه کوچینگ است.
اشتباه هشتم؛ جمعبندی نامناسب و عدم ایجاد تعهد برای اقدام
پایان جلسه باید به اقدام مشخص ختم شود. جمعبندیهای گنگ یکی از اشتباهات رایج است که تاثیرگذاری جلسه را کاهش میدهد.
چگونه برای ارزیابیهای ICF آماده شویم؟
آمادگی برای ارزیابی نیاز به تمرین مداوم و بازخورد گرفتن دارد. شرکت در جلسات منتورینگ و بررسی فایلهای ضبطشده خود میتواند کمک بزرگی باشد. آشنایی با تفاوت ACC و PCC نیز به شما کمک میکند تا سطح انتظار ارزیابها را بهتر درک کنید.
اگر در مسیر دریافت مدرک ICF هستید و نگران عملکرد خود در ارزیابیها هستید، استفاده از منابع آموزشی معتبر میتواند بسیار کمککننده باشد. برای مثال در آکادمی کوچینگ دیهیم دورههایی طراحی شدهاند که به کوچها کمک میکند تا با استانداردهای ارزیابی ICF و همچنین سند اصول اخلاقی در کوچینگ آشنا شوند و برای ارزیابیها آمادگی بیشتری پیدا کنند.
در مسیر دریافت مدرک بینالمللی خود هستید باید بدانید موفقیت در این آزمون، صرفاً به تجربه بستگی ندارد، بلکه به “ظرافت در اجرای شایستگیها” وابسته است. ما در آکادمی کوچینگ دیهیم بابا ارائه دورههای آمادگی آزمون ICF کمکتون میکنیم تا نقاط ضعف خود را شناسایی کرده و با اعتمادبهنفس کامل در آزمون شرکت کنید.
همین حالا برای دریافت مشاوره رایگان و بررسی سطح آمادگی خود با ما تماس بگیرید یا در بخش نظرات، چالش اصلی خود را در جلسات کوچینگ بنویسید.
سوالات متداول
ارزیابی عملکرد در ICF چگونه انجام میشود؟
ارزیابی بر اساس شنیدن دقیق فایل صوتی توسط ارزیاب (Assessor) انجام میشود. ارزیاب بر اساس یک “مارکر” یا نشانگرهای رفتاری (PCC Markers)، بررسی میکند که آیا کوچ توانسته است شایستگیهای کوچینگ را در لحظات مختلف جلسه به نمایش بگذارد یا خیر. آنها به دنبال شواهد صوتی هستند، نه نیت کوچ.
رایجترین دلیل رد شدن کوچها در ارزیابی ICF چیست؟
طبق آمارهای غیررسمی ارزیابان، اصلیترین دلیل، “مشاوره دادن” یا “هدایت مراجع به سمت یک راهحل خاص” است.
آیا گوش دادن فعال در ارزیابی ICF بررسی میشود؟
بله، اما در مدل جدید، فراتر از گوش دادن فعال، “شنیدنِ کلِ فرد” (Who) بررسی میشود. ارزیاب بررسی میکند که آیا کوچ به لحن، انرژی، باورها و ارزشهای مراجع توجه دارد یا فقط به کلمات ظاهری واکنش نشان میدهد.
سوالات هدایتکننده چه تاثیری بر نتیجه ارزیابی دارند؟
پرسیدن سوالاتی که پاسخ آنها “بله/خیر” است یا مراجع را به سمتی که کوچ میخواهد سوق میدهد، باعث نمره منفی در بخش “پرسشگری قدرتمند” میشود.
آیا ارائه راهحل در جلسات کوچینگ اشتباه است؟
در استاندارد ارزیابی ICF، کوچ نباید راهحل مستقیم بدهد. حتی اگر مراجع درخواست کمک کند، کوچ باید ابتدا منابع درونی مراجع را بررسی کند. ارائه راهحل، جلسه را از “کوچینگ” به “مشاوره” تبدیل کرده و باعث رد شدن در ارزیابی میشود.
چگونه برای ارزیابی ACC یا PCC آماده شویم؟
بهترین راه، مطالعه دقیق مارکرهای ICF و ضبط جلسات تمرینی است. گوش دادن دوباره به فایلهای خود به شما کمک میکند تا متوجه شوید اشتباهات خود شوید. همچنین گذراندن ۱۰ ساعت منتورینگ الزامی است.
ارزیابهای ICF به چه نکاتی توجه میکنند؟
تمرکز اصلی آنها بر ۳ محور است: ۱. قرارداد (توافق بر سر هدف جلسه)، ۲. حضور (تمرکز کامل بر مراجع)، و ۳. آگاهیبخشی (ایجاد بینش جدید). هر چقدر کوچ کمتر صحبت کند و مراجع بیشتر به فکر فرو برود، نمره بالاتری میگیرد.
آیا منتور کوچینگ در موفقیت ارزیابی تاثیر دارد؟
قطعا. منتور کوچ کسی است که قبلاً این مسیر را رفته و میتواند تفاوتهای ظریف بین یک جلسه معمولی و یک جلسه استاندارد برای دریافت مدارک بین المللی کوچینگ را به شما گوشزد کند.
تفاوت ارزیابی ACC و PCC در چیست؟
تمرکز ارزیابی در سطح ACC بر “دانش پایه و مهارتهای ابتدایی” است، اما در سطح PCC، ارزیاب به دنبال “عمق، حضور شهودی و مشارکت کامل مراجع” است. در PCC، کوچ باید بتواند به لایههای هویتی مراجع نفوذ کند.
چگونه فایل کوچینگ خود را قبل از ارسال ارزیابی کنیم؟
توصیه میشود فایل خود را با چکلیست مارکرهای ICF تطبیق دهید. اگر در طول جلسه بیش از ۲۵ تا ۳۰ درصد زمان را شما صحبت کردهاید، احتمالاً فایل شما نیاز به بازنگری دارد.
بدون نظر